W 1737 księżna Zofia Czartoryska z Sieniawskich zadecydowała o pokryciu dachu zieloną dachówką.
W wyniku małżeństwa Adama Kazimierza Czartoryskiego z Izabelą Czartoryską, wieś przeszła na własność rodu Czartoryskich. Ich córka, Maria Wirtemberska, sprzedała dobra Zamoyskim. W 1875, z inicjatywy Jana Władysława Zamoyskiego, przebudowano pałac, m.in. nadbudowując piętro. W trakcie działań I wojny światowej budowlę doszczętnie obrabowali i spalili Rosjanie. Odbudowę zakończono w 1939, ale ponownie spłonął podczas II wojny światowej. Obiekt, po zniszczeniach wojennych, przeszedł rekonstrukcję w latach 1959–1961, w ramach której jego wnętrza zaadaptowano na potrzeby placówki opiekuńczej (dom pomocy społecznej). Kolejne remonty miały miejsce w latach: 1967 (m.in. odgrzybianie i wymiana wentylacji), 1991 (m.in. osuszanie, remont ogrodzenia), 1996 (zaplecze kuchenne), 1997 (balustrady tarasowe), 1998 (m.in. adaptacja magazynu na kaplicę), 2000 (dach) i 2001 (stolarka okienna).