Sztuka haftu czakan rozpowszechniona jest głównie w południowej części Tadżykistanu, w wilajecie chatlońskim. Położone w jego wschodniej części miasto Kulab uchodzi za centrum tego rzemiosła. W latach 30. i 40. XX wieku z powodu migracji ludności rzemiosło rozpowszechniło się w dolinie rzeki Wachsz w zachodniej części wilajetu, a w XXI wieku ze względu na rozwój technologii telekomunikacyjnych – w innych regionach na terenie całego kraju.
Haftem ozdabia się zarówno ubrania, takie jak damskie bluzki, koszule czy chustki na głowę, jak również elementy wyposażenia domu, np. zasłony, poduszki, poszewki, koce, ręczniki czy narzuty na łóżka i kołyski. W wilajecie chatlońskim podczas ślubów koszula z haftem czakan jest ważną częścią stroju panny młodej, natomiast panowie młodzi zakładają zdobione tym haftem nakrycie głowy zwane tokii (). Tradycyjne haftowane stroje noszone są również podczas tadżyckich świąt narodowych, święta Nouruz oraz lokalnych konkursów i festiwali.