Depozytariusze dziedzictwa i transmisja tradycji Depozytariuszkami tradycji są tadżyckie krawcowe – zarówno dorosłe kobiety, jak i dziewczęta – oraz osoby używające wyrobów z haftem czakan w swoim codziennym życiu. Rzemieślniczki pracują zarówno indywidualnie, jak również zbiorowo, w grupach składających się głównie z sąsiadek. Każdej grupie przewodniczy mistrzyni tego fachu, która zajmuje się organizacją pracy, zbieraniem zamówień na wytwarzane wyroby, zaopatrzeniem w surowce do ich produkcji i sprzedażą gotowych produktów na bazarach i w sklepach odzieżowych. W obrębie grupy często obowiązuje podział wykonywanych obowiązków. Hafciarstwem w Tadżykistanie zajmuje się również niewielka grupa mężczyzn.
Transmisja tradycji odbywa się w rodzinach, gdzie dziewczynki w wieku 8–9 lat zaczynają uczyć się haftowania od swoich babć, matek, teściowych i starszych sióstr, a także w grupach rzemieślniczych, w których mistrzynie tego fachu uczą swoje uczennice (dziewczęta w wieku 16–20 lat). Swój udział w podtrzymaniu tradycji mają również szkoły oraz lokalne stowarzyszenia. Wyroby i stroje z haftem czakan uznawane są za ważny element tożsamości narodowej Tadżyków.
Przypisy
Kategoria:Obiekty z listy niematerialnego dziedzictwa UNESCO Kategoria:Kultura w Tadżykistanie Kategoria:Hafciarstwo Kategoria:Kulab