Landwasserschlepper (LWS) – niemiecki amfibijny ciągnik artyleryjski z okresu II wojny światowej, który służył do transportu żołnierzy i ładunków przez przeszkody wodne (cieśniny, zatoki, jeziora, rzeki i tym podobne).
Opis Wymagania dotyczące opracowania amfibijnego ciągnika artyleryjskiego zostały przedstawione w 1935 roku. Rozwój pojazdu rozpoczął się w 1937 roku w zakładach Rheinmetall-Borsig w Düsseldorfie. Producent współpracował z przedsiębiorstwami Maybach (silnik), Zahnradfabrik (skrzynia biegów), Schertel-Sachsenberg (kształt kadłuba, śruby napędowe), Alkett (podwozie) i Kässbohrer (przyczepa). Landwasserschlepper miał transportować dziesięciu żołnierzy z falami do 1,25 metra wysokości lub holować przyczepę z ładunkiem. Prace rozwojowe postępowały powoli. Pierwsze dwa prototypy ukończono latem 1939 roku. Oba zostały przydzielone do 86. Batalionu Inżynieryjno-Desantowego i według niektórych źródeł zostały użyte do przerzucenia mostu przez rzekę Bug. Program otrzymał wysoki priorytet dopiero po upadku Francji w czerwcu 1940 roku, ponieważ III Rzesza potrzebowała pojazdów desantowych do planowanej inwazji na Wielką Brytanię. W sierpniu 1940 roku pierwsze trzy prototypy zostały przetestowane na wyspie Sylt (czwarty ukończono do końca roku).