Ostrza nieregularne, tej samej barwy. Trzon Wysokość 3,5–11 cm, grubość 0,3–1,5 cm, cylindryczny, czasami zwężający się lub rozszerzający ku podstawie,. Powierzchnia szarobrązowa, włóknisto-prążkowana, na szczycie oprószono-kłaczkowata. Miąższ Pod skórką szarobrązowy, w głębszych warstwach jaśniejszy. Zapach i smak silnie mączny-zjełczały. Cechy mikroskopowe Podstawki 4-zarodnikowe ze sprzążkami. Zarodniki 8–10,5 × 6,5–8 µm, Q = 1,1–1,6, heterodiametryczne, w widoku z boku 5–7-kątne. Cheilocystyd brak. Skórka kapelusza typu cutis lub ixocutis, zbudowana z wąskich, cylindrycznych lub lekko rozszerzonych strzępek o szerokości do 12 µm, zawierających wewnątrzkomórkowy pigment, ponadto o ścianach grubo inkrustowanych pigmentem. Sprzążki liczne we wszystkich częściach grzyba.
Występowanie i siedlisko Gatunek znany tylko w Europie, rzadki. W Polsce stanowiska tego gatunku podał Stanisław Domański w 1997 r. w Lasach Łochowskich. Według W. Wojewody (2003 r.) rozprzestrzenienie tego gatunku w Polsce nie jest znane, prawdopodobnie jest bardzo rzadki, być może nawet zagrożony wyginięciem, jednak w późniejszych latach podano wiele jego stanowisk.
Grzyb naziemny.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Mykobiota Polski