Maximilian von Versen (ur. 10 listopada 1833 w Neustettin, zm. 1 października 1893 w Berlinie) – generał kawalerii Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny prusko-francuskiej, dowódca III Korpusu Armijnego.
Życiorys W 1851 roku wstąpił do 1. Pułku Ułanów Gwardii, a dwa lata później otrzymał awans na podporucznika (niem. Sekondeleutnant). W 1855 roku został adiutantem pułku. Od 1858 roku pobierał nauki w Szkole Wojennej w Berlinie. Uczestniczył w wojnie z Danią w 1864 roku, po której otrzymał awans na kapitana (niem. Hauptmann) i został dowódcą szwadronu w macierzystym pułku. Przed wybuchem wojna prusko-austriacka przeniesiony do Sztabu Generalnego, jednak na czas działań wojennych został adiutantem gen. Juliusa von Hartmanna. Za odwagę wykazaną podczas stać pod Sadową i Rokeinitz został odznaczony Orderem Pour le Mérite. Po zakończeniu konfliktu stacjonował w Dreźnie. Wówczas zwrócił się do Sztabu Generalnego o zezwolenie na wzięcie udziału we francuskiej interwencji w Meksyku, ale dostał odpowiedź odmowną. W 1867 roku otrzymał pozwolenie na wyjazd do Paragwaju, gdzie miał wesprzeć działania prezydenta Francisco Solano Lópeza. Po dotarciu na miejsce został aresztowany i osadzony w więzieniu za domniemaną zdradę. W 1869 roku udało mu się uciec do Argentyny i stamtąd powrócił do Prus.