Henryk Jan Eibel (ur. 22 lutego 1896 w Frysztaku, zm. 6 czerwca 1965 Penley) – komandor dyplomowany Marynarki Wojennej, odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Eibel ukończył Szkołę Aspirantów Morskich w 1913 w Fiume. W kwietniu 1919 pełnił funkcję uzbrojonej motorówki nr.2 . W czerwcu 1919 porucznik Eibel został skierowany do Batalionu Morskiego do Modlina, gdzie szkolił marynarzy i pełnił służbę garnizonową. W porcie wojennym Modlin pełnił funkcję kierownika kancelarii portu (Obsada i organizacja portu Modlin stan 2.02.1919).
W 1923 będąc już w stopniu kapitana pełnił funkcję dowódcy I Grupy Uzbrojonych Motorówek . Przed objęciem dowodzenia na szkolnym żaglowcu ORP Iskra odbył roczny staż na statku STS Lwów aby zdobyć odpowiednie doświadczenie dowodzenia szkolnym statkiem żaglowym. W latach 1927-1930 pełnił funkcję kapitana (komendanta) okrętu ORP Iskra na którym szkolono podchorążych marynarki wojennej. Rejs szkolny w 1929 został przerwany na Azorach, Eibel otrzymał zadanie przywiezienia do kraju zwłok polskiego lotnika: Ludwika Idzikowskiego, który zginął podczas przelotu Atlantyku w czasie awaryjnego lądowania na wyspie Graciosa. thumb|left|Uroczystości pogrzebowe mjr. Ludwika Idzikowskiego w Gdyni – trumna na pokładzie ORP Iskra.