Są one skierowane konkretnie do młodych rycerzy, o czym świadczy werset otwierający: „Młodzi rycerze, uczcie (= uczcie się) kochać Boga i czcić kobiety”. W celu zilustrowania zasad szermierki dołączono liczne ilustracje. Liechtenauer był orędownikiem prawdziwej szkoły szermierki, do której uczęszczali uczniowie z różnych części Niemiec i krajów ościennych.
Pochodzenie Liechtenauera jest również niejasne. Większość późniejszych książek o szermierce pochodzi z Górnych Niemiec, co sprawia, że Liechtenauer z dużym prawdopodobieństwem pracował w tym obszarze geograficznym. Miejsca, które wielokrotnie były uważane za miejsca pochodzenia ze względu na jego nazwisko i dowody językowe, to Lichtenau w Środkowej Frankonii i Lichtenau w Saksonii.
W połowie XV w. Paulus Kal wymienia grupę 16 mistrzów (w tym Hansa Talhoffera, Stettnera, Siegmunda Ringecka, Martina Hundfelda, Andreasa Liegnitzera, Johannesa Lecküchnera, Petera von Danzig, „Jude” Lwa) i Joachima Meyera, których nazywa „Towarzystwem Liechtenauera”. Niektórzy współcześni autorzy widzą tę grupę uczniów z pierwszych pokoleń po Liechtenauerze jako punkt centralny, z którego nauki Liechtenauera rozprzestrzeniły się tak skutecznie.