Skórka kapelusza przy powierzchni typu przejściowego między cutis a trichodermą, w głębszej warstwie typu trichoderma lub hymeniderma, złożona ze strzępek o szerokości 10–25 µm z maczugowatymi elementami końcowymi o szerokości do 30 µm, zawierających żółtawy, wewnątrzkomórkowy pigment. Brak sprzążek. Gatunki podobne Dzwonkówka żółtoochrowa wyróżnia się bladymi, żółtymi odcieniami we wszystkich częściach owocnika, dużymi zarodnikami i brązowym brzegiem blaszki. Dzwonkówka żółtawa (Entoloma formosum) jest bardzo podobna, ale nie ma żółtych odcieni w blaszkach i ma brzeg blaszek bez lub z rozproszonymi cheilocystydami.
Występowanie i siedlisko Podano wiele stanowiska w Europie i jedno w Kanadzie. W Europie jest bardzo rzadki, ale szeroko rozprzestrzeniony. W Polsce do 2003 r. podano jedno stanowisko, ale w późniejszych latach podano kilka następnych. Aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb naziemny występujący na torfowiskach, w ściółce lasów liściastych i na słabo nawożonych, półnaturalnych łąkach na torfowej lub gliniastej glebie, prawdopodobnie z preferencją dla gleb zasadowych.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Mykobiota Polski