Tractatus sive Speculum genealoye sancte Hedwigis, Genealogia św. Jadwigi (pol. Traktat albo zwierciadło genealogii świętej Jadwigi) – traktat genealogiczny z 1300 r. poświęcony przodkom, potomkom i krewnym w linii bocznej świętej Jadwigi śląskiej, powstały najprawdopodobniej w kręgu franciszkańskiego konwentu św. Jakuba we Wrocławiu, dołączany często do kodeksów zawierających żywot świętej. Jedno z podstawowych źródeł do badań nad genealogią przedstawicieli dynastii Piastów w XIII w.Jasiński K., Genealogia Św. Jadwigi. Studium źródłoznawcze, w: Mente et litteris. O kulturze i społeczeństwie wieków średnich, red. Chłopocka H., Kürbis B. i inni, Poznań 1984, s. 195−204.
Okoliczności powstania Genealogia św. Jadwigi stanowi integralną część korpusu tekstów hagiograficznych znanych współcześnie pod zbiorczym tytułem Vita sanctae Hedwigis, stanowiącego źródło i podstawę wszystkich późniejszych utworów poświęconych tej świętej. Korpus ten, który według aktualnego stanu badań swój ostateczny kształt uzyskał około roku 1300 (choć jego główny zrąb opierać się miał na tekstach wcześniejszych, powstających już podczas starań o kanonizację księżnej), wiązany przez większość współczesnych badaczy z kręgiem franciszkańskiego klasztoru św. Jakuba we Wrocławiu pozostaje nadal podstawowym źródłem historycznym do życia i działalności św.