.Vauchez, A. »«Beata stirps»: saintete et lignage en Occident aux XIIIe et XIVe siecles«, w : Duby G. /LeGoff J.(red.): Familie et patent dans l`Occident medieval. Roma 1977, s. 397−406.. Chociaż już od końca XII wieku w krajach basenu Morza Śródziemnego coraz częściej wynoszono na ołtarze osoby spoza dynastii i rodów szlacheckich, to na północ od Alp – świętymi zostawali nadal głównie przedstawiciele elit. Rozpowszechnianie się w związku z tym poglądu, że niektóre rody były szczególnie „predestynowane” do świętości ze względu na licznych świętych z nich się wywodzących, przyczyniało się do wzrostu prestiżu dynastii i nierzadko pełniło funkcję legitymizacyjną – przedstawiano je jako rody cieszące się szczególną łaską Boga (tzw. legitymizacja poprzez sakralizację). Wyraźny przykład takiego myślenia stanowi fragment wstępu do korpusu jadwiżańskiego, gdzie księżna jest opisywana przez autora jako „wyborny owoc ze szlachetnego drzewa", który swoje przymioty odziedziczył po szlachetnych przodkach, udoskonalił w świętości a następnie przekazał następnym pokoleniom.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tractatus sive Speculum genealoye sancte Hedwigis · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.