strop w nawie środkowej z fasetą. W zakrystii sklepienie żaglaste, a w wieży stropy belkowe. Dachy pokryte są dachówką płaską. Posadzki piaskowcowe, podłogi empor białe. Trzon wieży wykonany z drewna, hełm cynkowany, iglicowy.
Rzut świątyni wydłużony, z prostokątną nawą i zamknięciem typu ⅜. Od wschodu przylega zakrystia o nieregularnym, wydłużonym ośmiobocznym planie. Korpus trójnawowy. Dachy nad nawą i zakrystią czterospadowe. Wieża osadzona we wschodniej połaci dachu korpusu, trzykondygnacjowa, zakończona ostrosłupowym hełmem z kulą i krzyżem.
Fasada z portalem o łuku półkolistym, z zaakcentowanym klińcem. Elewacje boczne i prezbiterialne podzielone są horyzontalnie na dwie strefy: w dolnej okna kwadratowe, w górnej prostokątne – wszystkie zamknięte łukiem segmentowym z klińcem. Elewacje wieży zaakcentowane są podziałami gzymsowymi wspartymi na segmentowych arkadkach.
Wnętrze Wnętrze korpusu otaczają empory z trzech stron, wsparte na czworobocznych filarach z architrawowymi kapitelami, włączonymi w artykulację ślepej balustrady. Na tych filarach wznoszą się kolumny z głowicami stylizowanymi, podpierające belki stropowe. Arkada tęczowa segmentowa, oprawiona pilastrami i ozdobiona stiukowym obramieniem z klińcem.