W latach 1693–1695 był profesorem filozofii w Pułtusku, 1695–1701, 1702–3, 1707–8 filozofii, teologii scholastycznej i polemicznej oraz prawa kanonicznego w Akademii Wileńskiej, 1701–1702 w kolegium jezuickim w Braniewie, 1703–1705 w Warszawie, 1705–1707 w Pińsku i 1708–1710 samego prawa kanonicznego w BraniewieTadeusz Oracki Słownik biograficzny Warmii, Prus Książęcych i Ziemi Malborskiej od połowy XV do końca XVIII wieku A-K, wyd. Pojezierze, Olsztyn 1984, Polski słownik biograficzny. T. 2, Beyzym Jan - Brownsford Marja, autorzy hasła: ks. Czesław Falkowski, ks. Paweł Nowicki, 1936, s. 436Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach polskich 1564–1995, s. 67.
Zmarł w Braniewie w czasie zarazy 9 października 1710, opiekując się chorymi. Była to największa w historii fala dżumy w Prusach, która pochłonęła 200–250 tys. ofiar (1/3 ludności).