13 sierpnia 1951 roku w wyniku rozbicia struktury wywiadowczej mjr. Czaykowskiego doszło do zasadzki i aresztowania Zycha, w lokalu przy ul. Kromera 3/6, w Warszawie. W czasie śledztwa był bity oraz maltretowany psychicznie. Jego proces odbył się przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Warszawie. 30 marca 1953 sąd pod przewodnictwem ppłk Mieczysława Widaja skazał go na podstawie art.7 MKK oraz art. 49 na karę śmierci z pozbawieniem na zawsze praw publicznych i obywatelskich praw honorowych. 31 sierpnia 1953 roku Najwyższy Sąd Wojskowy w Warszawie na rozprawie rewizyjnej zmienił mu karę na dożywocie, utratę praw publicznych na okres 5 lat i przepadek całego mienia. Na mocy amnestii 7 maja 1956 roku sąd wojskowy garnizonowy w Warszawie zmniejszył karę do 12 lat więzienia. 17 października 1956 roku ze względu na zły stan zdrowia udzielono mu pięcioletniej przerwy w odbywaniu kary. Do więzienia już nie powrócił, zmarł 31 marca 1964 rokuT. Krok, Kulisy dekonspiracji siatki wywiadowczej mjr. Andrzeja „Gardy” Czaykowskiego, „Przegląd Historyczno-Wojskowy” 2022, nr 2, s. 175.T. Krok, Afera teozofów. Siatka wywiadowcza..., s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ludwik Zych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.