Jezuita François Derand (1590-1644), napisał już w 1643 r. dzieło L'Architecture des voûtes, ou l'Art des traits et coupe des voûtes, w którym sztuka rysu, oparta na teorii rzutów, odnosiła się do trasowania, stosowanego do obróbki kamienia i w ciesielstwieFrançois Derand, L'architecture des voutes ou l'art des traits et coupe des voutes, Sébastien Cramoisy, Paryż, 1643. [dostęp: 01.06.2025]. Girard Desargues(1591–1661) również jasno wykazał analogię pomiędzy różnymi metodami stosowanymi w La Pratique du traitAbraham Bosse, La Pratique du trait à preuves, de M. Desargues, Lyonnois, pour la coupe des pierres en l'architecture, Imprimerie de Pierre Des-Hayes, Paryż, 1643. [dostęp: 1.06.2025]. Architekt Jean-Baptiste de La Rue (1697–1743) opublikował w 1728 r. Traité de la coupe des pierresJean-Baptiste De La Ruë, Traité de la coupe des pierres, où par une méthode facile et abrégée, l'on peut aisément se perfectionner en cette science, Imprimerie royale, Paryż, 1728. [dostęp: 1.06.2025], w którym po raz pierwszy przedstawiono klińce (fr. voussoirs) w perspektywie i z cieniowaniem, z rozwiniętymi geometrycznie (czyli rozłożonymi na płaszczyźnie) powierzchniami styku klińców. Dzieło to doczekało się kolejnych wydań w 1764 i 1858 r.Michel Gallet, Les architectes parisiens du XVIIIe siècle.