, których pąki mogą rozgałęziać się w dowolnym miejscu, a także rozwijać się i przekształcać w cebulkę lub bulwę; kłącze roślin, które może pełnić funkcję korzenia, łodygi lub gałęzi niezależnie od swojego położenia na roślinie, służy jako przykład systemu poznawczego, który nie miałby korzeni – czyli twierdzeń lub stwierdzeń bardziej istotnych od innych – rozgałęziających się zgodnie ze ścisłymi zasadami dychotomicznościDeleuze i Guattari, 1972. Deleuze i Guattari popierają to, co w anglosaskiej tradycji filozofii nauki nazywa się antyfundamentalizmem, to znaczy ideę zakładającą, że struktura wiedzy nie jest wyprowadzana za pomocą logicznych dedukcji z zestawu pierwszych zasad, lecz jest raczej rozwijana jednocześnie z każdego punktu, pod wzajemnym wpływem różnych obserwacji i konceptualizacjiDeleuze i Guattari, 1980. Nie oznacza to, że struktura kłącza jest koniecznie niestabilna i zmienna, mimo że idea ta wymaga, aby każdy model mógł zostać zmodyfikowany. Wręcz przeciwnie, w kłączu istnieją linie solidności i organizacji ustalone przez grupy lub zestawy pojęć pokrewnych („plateau” w terminologii autorówTermin pozostawiony w wersji oryginalnej w: G. Deleuze, F. Guattari, Tysiąc plateau, [red. merytoryczna Joanna Bednarek;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kłącze (filozofia) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.