Do pierwszej zbrodni doszło 1 kwietnia 1969 roku. Musiński wrócił do domu będąc pod wpływem alkoholu, gdy jego konkubina to zauważyła, wybuchła awantura. Kobieta usiłowała uderzyć Musińskiego doniczką, ten w odwecie zadał jej serię ciosów młotkiem w głowę. Następnie w ten sam sposób zamordował jej 15-letnią córkę, Elżbietę oraz ich 2-letniego syna, Ryszarda. Jak twierdził, zabił dzieci aby nie musiały wychowywać się bez matki. Następnie rozczłonkował ciała ofiar siekierą i zakopał je w komórce, gdzie hodował króliki. Fragmenty zwłok zakopywał przez trzy dni. Gdy skończył, zalał dziurę betonem. Musiński zatarł wszelkie ślady, umył podłogę i spalił zakrwawione ubrania. Po morderstwie, Musiński rozpuścił plotkę, że kobieta porzuciła go dla kochanka.
Druga zbrodnia Trzy miesiące po pierwszej zbrodni, Musiński zaczął się spotykać z Stanisławą D. Kobieta miała syna z poprzedniego związku. Musiński zaangażował się w wychowanie chłopca. Mężczyzna często oskarżał konkubinę o zdradę, choć podejrzenia te nie były uzasadnione. 1 września 1971 roku między parą wybuchła kolejna awantura. Stanisława zaczęła grozić Musińskiemu nożem, ten w odpowiedzi wielokrotnie uderzył ją młotkiem w głowę. Następnie w ten sam sposób zamordował jej 7-letniego syna, Marka. Za pomocą siekiery poćwiartował ciała ofiar i zakopał je w piwnicy.