thumb|Kpt. Jan Keller (pierwszy od prawej) z grupą żołnierzy francuskich.

Jan Keller (ur. 31 sierpnia 1896 w Pogrzebieniu, zm. 6 marca 1960 w Katowicach) – polski działacz niepodległościowy, członek POW Górnego Śląska, powstaniec śląski, oficer piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Syn Jana, rolnika, i Magdaleny z Dudków, urodzony 31 sierpnia 1896 w Pogrzebieniu, w ówczesnym powiecie raciborskim rejencji opolskiej. Ukończył klasy I-III w gimnazjum w Krakowie oraz klasy IV-VII w gimnazjum w Raciborzu. Po ukończeniu raciborskiego gimnazjum wyemigrował do Westfalii. Na początku I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej i uczestniczył w walkach na froncie zachodnim, gdzie we wrześniu 1916 r. dostał się do niewoli francuskiej. W 1917 r. w obozie jeńców-Polaków w Le Puy-en-Velay zetknął się ze swoim przyszłym dowódcą z okresu III powstania śląskiego, Janem Józefem Ludygą-Laskowskim.

Od 1917 r. w armii polskiej gen. J. Hallera jako podporucznik. W czerwcu 1920 r. urlopowany na Górny Śląsk. Członek pow. Polskiego Komitetu Plebiscytowego w Bytomiu, następnie organizator placówek peowiackich w powiecie strzeleckim.