W 1913 został członkiem Polskiej Drużyny Strzeleckiej we Lwowie. Wybuch I wojny światowej zastał go w Stanisławowie. Razem z członkami tamtejszej drużyny strzeleckiej wstąpił do Legionu Wschodniego. We wrześniu 1914, po rozwiązaniu Legionu Wschodniego, został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii i przydzielony do 20 pułku piechoty w Nowym Sączu. Później został przeniesiony do 58 pułku piechoty i skierowany do szkoły oficerów rezerwy, którą ukończył w lutym 1915. Od czerwca 1915 do lipca 1916 walczył na froncie włoskim w szeregach IV batalionu 58 pp. Kontuzjowany, trafił do szpitala w Wiedniu, a następnie przydzielony do batalionu zapasowego 58 pp w Lublinie. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916. Od czerwca 1917 do kwietnia 1918 walczył na froncie rumuńskim. W październiku 1918 ponownie trafił na front włoski. 3 listopada 1918 w Trydencie dostał się do niewoli.