Jeszcze w 1888 roku Zając... został zaprezentowany w Salonie Sztuk Pięknych Aleksandra Krywulta w Warszawie. W 1907 roku obraz był własnością dr. Ignacego Baranowskiego, który w czerwcu 1919 roku przekazał go Muzeum Narodowemu w Warszawie. W czasie II wojny światowej dzieło zostało wywiezione i powróciło do Polski z ZSRR dopiero w roku 1956 w ramach rewindykacji.
Miejsce w twórczości Chełmońskiego Zając wśród zboża należy do grupy pejzaży Chełmońskiego z końca lat 80. XIX wieku, które stanowią przykład jego zainteresowania światłem, naturą i realistycznym przedstawieniem zwierząt w ich środowisku. Dzieło to wpisuje się w nurt pejzażu autonomicznego, wówczas jeszcze słabo obecnego w sztuce polskiej, i pokazuje Chełmońskiego jako artystę wyprzedzającego swoją epokę. Jego odrzucenie przez oficjalne instytucje wystawiennicze świadczy o panujących wówczas w polskim środowisku artystycznym tendencjach konserwatywnych, nieprzychylnym nowym formom realistycznego pejzażu i eksperymentom z tematyką przyrodniczą.
Przypisy
Kategoria:Malarstwo animalistyczne Kategoria:Obrazy Józefa Chełmońskiego Kategoria:Obrazy w Muzeum Narodowym w Warszawie