Obecny młyn W miejscu po zniszczonym młynie przez I wojną światową wybudowano obecnie istniejący młyn: budynek murowany z cegły, jednopiętrowy, z dachem dwuspadowym, krytym papą oraz przylegającą turbinownią. Budynek ulegał kilkakrotnym przebudowom, m.in. dobudowano część przeznaczoną na szarpalnię szmat, której produkcja znacznie się rozwinęła i pomieszczenia młyna przestały być wystarczające. Młyn i szarpalnia były poruszane turbiną wodną oraz zainstalowanym w okresie międzywojennym silnikiem na koks-gaz ssany. W okresie II wojny światowej młyn był czynny. W okresie powojennym został przejęty przez państwo jako własność poniemiecka. Szarpalnię szmat wówczas zlikwidowano, przeznaczając cały budynek na potrzeby młyna zbożowego. W okresie PRL działał pod zarządem Gminnych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Zgierzu i w Białej (lata 80.) oraz Polskich Zakładów Zbożowych. Moc przemiałowa w tym okresie wynosiła ok. 7-8 t. zboża na dobę. W okresie III RP (od 1990 r.) był zarządzany przez prywatnego przedsiębiorcę. Produkował mąkę pszenną i żytnią oraz otręby, które zbywane były na potrzeby wytwórni pelet w Aleksandrowie Łódzkim. Około 2011 r. popadł w trudności finansowe. W 2025 r. jest nieczynny i niezagospodarowany.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Wola Branicka Kategoria:Młyny w powiecie zgierskim