Niklowa trzycentówka (ang. three cent nickel piece) - amerykańska moneta emitowana w latach 1865-1889, do 1872 była bita rówlonegle z srebrną trzycentówką. Została wprowadzona jako tymczasowy środek mający zaradzić problemowi braku monet obiegowych o niskich nominał w USA powstałemu w wyniku Wojny Secesyjnej.
Historia Od początku lat pięćdziesiątych XIX wieku w Stanach Zjednocznowy trwał niedobór monet o niskich nominałach. Najpierw Kalifornijska gorączką złota spowodowała zanik monet srebrnych, kupowanych za złote, a następnie przetapianych z zyskiem na czyste srebro. Następnie wybuch Wojny Secesyjnej sprawił, że brakowało nawet miedzio-niklowych jednocetówek.
W kwietniu 1864 roku Kongres przegłosował wprowadzenie monety jednocentowej i dwucentowej z brązu. Były one leganych środkiem płatniczym do kwoty dwudziestu centów, lecz w praktyce płacono większe sumy za pomocą tak drobnych monet.
Pomino ciągłego problemu z nominałami między dwucentówką z brązu a złotą jednodolarówką Kongres 3 marca 1865 przegłosował ustawę zmniejsząjącą maksymalną kwotę jaką można było uiścić za pomocą monet z brązu do jedynie czterech centów. Ta sama ustawa wprowadziła nową trzycentową monetę ze stopu 25% niklu i 75% miedzi, o masie 30 g (1,94 g).