Widać to chociażby w odrzuceniu tradycyjnego modelu kobiety jako opiekunki domowego ogniska i podejmowaniu pracy zarobkowej, jako formy czynnej walki o lepszą przyszłość dzieci. Co ciekawe, postpamięć realizuje się także w oporze młodych kobiet wobec patriarchalnych skłonności mężczyzn w ich rodzinach. Jedna z respondentek, która sakralizuje pamięć ojca, jednocześnie przeciwstawia się bratu, odrzucającemu równy podział spadku przez fakt, że siostra jest kobietą.