Później była również odpowiedzialna za dowodzenie kobiecą sekcją Tonton Macoute, haitiańskiej tajnej policji.
W 1971 roku została usunięta ze swoich poprzednich pozycji, a François Duvalier mianował ją w maju 1972 roku burmistrzynią Port-au-Prince, stolicy kraju.
Działalność polityczna Była uważana za prawą rękę François Duvaliera.
Z powodzeniem wystartowała w , w których uzyskała wszystkie 67 mandatów do Izby Deputowanych Haiti (obalony został Senat Haiti, a Izba Deputowanych została jedyną izbą parlamentu) . Została jedną z dwóch kobiet (drugą była ) wybranych do Izby. Był to pierwszy raz w historii Haiti, kiedy kobiety były członkami parlamentu.
Protesty na Haiti i zaginięcie Adolphe
W 1986 roku próbowała uciec z kraju, po tym jak dowiedziała się, że Duvalier również przygotowuje się do tego. Według doniesień z gazet, została aresztowana gdy do jej domu dotarli żołnierze. Protestujący Haitańczycy zabili wiele osób, które pozostawały pod rozkazami Adolphe. Jej dom został obrabowany przez protestujących. Pod koniec lutego 1986 roku uciekła z Haiti przebrana za zakonnicę, jej celem była Tajlandia.