W dziedzinie dramatu sztuki lat 20. i 30. zwróciły się ku sprawom społecznym lub dramatowi historycznemu, przeznaczonemu jedynie do czytania. Sławna stała się romantyczna tragedia Anarkali (1922) (zm. 1970), która została kilkukrotnie sfilmowana (m.in. Mughal-e Azam). Rozwój teatru radiowego i amatorskiego w latach 40. i 50. przyspieszył wprowadzanie nowoczesnych elementów do teatru urdu. Jednoaktówki (zm. 1999), Manto i Czughtai dyskutowały problemy nierówności płciowej i przemocy wobec kobiet. Po powstaniu niepodległych Indii i Pakistanu nowe pokolenie dramatopisarzy starało się przekształcić dramat urdu w narzędzie narodowej twórczej ekspresji, czego rezultatem był rozwój w latach 60. do 80. tzw. nowego dramatu (naja drama). Sztuka Agra Bazar (Bazar w Agrze) Habiba Tanvira (zm. 2009) wykazuje wpływ modernistycznych i eksperymentalnych stylów zachodnich, takich jak efekt alienacji Brechta.