W 1945 powrócił do Polski, początkowo do Biłgoraja, następnie do Hrubieszowa. Podjął pracę jako inspektor szkolny, zajmując się organizowaniem szkół w regionie. Od 1950 do 1952 kierował wydziałem oświaty w ramach administracji województwa koszalińskiego, a od 1953 do 1957 Wydziałem Rent i Pomocy Społecznej przy Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Lublinie. Od 1958 do 1961 pełnił funkcję przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Lublinie. Następnie powrócił do pracy w WRN jako szef Wydziału Zatrudnienia, został też wiceprezesem Towarzystwa Opieki nad Majdankiem i członkiem zarządu Towarzystwa Przyjaciół UMCS. W Lublinie ukończył także studia magisterskie z prawa.
Pod koniec lat 30. poślubił Irenę z domu Radej, także nauczycielkę. Mieli dwie córki i trzech synów. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie (w ramach części wojskowo-komunalnej przy ul. Białej).
Odznaczenia W 1954 odznaczony Medalem 10-lecia Polski Ludowej.
Przypisy