w niektórych miejscach teren ten rozciąga się na 80 kilometrów. Krajobraz ten składał się z dużych zboczy ziemnych o średniej wysokości 1,2 metra, pokrytych splątanymi żywopłotami, krzewami i drzewami, które otaczały małe porośnięte pola o nieregularnych kształtach, których bok zazwyczaj nie przekraczał 91 metrów. Charakter żywopłotów – „solidne nasypy, w połowie ziemia, w połowie żywopłot” o wysokości do 4,6 metra z mocnym, zazębiającym się systemem korzeniowym – sprawiał, że ich wykopywanie było niezwykle trudne, nawet przy użyciu specjalistycznych maszyn. Jedynymi ścieżkami między tymi nasypami były wąskie, zagłębione drogi. Ruch czołgów był poważnie ograniczony, co uniemożliwiło siłom alianckim wykorzystanie ich przewagi w pojazdach. Pagórkowaty krajobraz był również usiany małymi rzekami, lasami i drzewami owocowymi, a także rozrzuconymi kamiennymi domami gospodarczymi i ich zabudowaniami gospodarczymi.