Hastings podsumowuje: „[Culin] stał się bardzo amerykańskim rodzajem bohatera narodowego”.
Oficjalny amerykański historyk kampanii, Martin Blumenson, zauważa, że Bradley, pod wrażeniem, nakazał produkcję urządzenia w dużych ilościach. Początkowo robiono to przy użyciu stali odzyskanej z tysięcy przeszkód, takich jak jeże, które Niemcy umieścili na francuskich plażach podczas budowy Wału Atlantyckiego. Bradley wysłał również pułkownika Johna Medarisa (z Departamentu Uzbrojenia Armii Stanów Zjednoczonych) z powrotem do Wielkiej Brytanii, aby zmodyfikować czołgi przed wysłaniem ich do Francji, i zorganizował transport lotniczy dodatkowego sprzętu do spawania i załóg do Francji.
Wyprodukowano około 500 zestawów, nazywanych przez Amerykanów „urządzeniem Culin Rhino” lub „nożycami do żywopłotów Culin”. Urządzenia te wykorzystano do modyfikacji prawie trzech czwartych czołgów M4 Sherman i M3/M5 Stuart oraz niszczycieli czołgów M10 Wolverine z amerykańskiej 2 Dywizji Pancernej w ramach przygotowań do operacji Cobra. Brytyjscy Royal Electrical and Mechanical Engineers (REME) nazywali urządzenia „Prongs” i wyprodukowali 24 z byłych niemieckich zapór na plażach Normandii, ale później „Prongs” były produkowane w Wielkiej Brytanii. Do sierpnia dostarczono sześćset Mark I Prongs, które miały zostać zamontowane w czołgu Sherman V.