Half dime – amerykańska moneta obiegowa emitowana w latach 1794-1873 o wartości nominalnej ¹/₂₀ dolara amerykańskiego (5 centów). Jej pierwotną nazwą jest half disme, szybko zmieniono nazwę half dime. Od 1866 roku była bita równolegle z pięciocentówką z niklu. Między 1805 a 1829 rokiem nastąpiła ponad dwudziestoletnia przerwa w emisji. Ostatecznie wycofano ją w 1873 roku, w ciągu kilkudziesięciu lat produkcji half dime doczekał się kilku wariantów wizualnych. W dosłownym tłumaczeniu na język polski nazwą „half dime” oznacza „połowa jednej dziesiątej”.
Historia Moneta half dime została wprowadzono 2 kwietnia 1792 (Coinage Act of 2 April 1792) jako jedna z pierwszych dziesięciu oficjalnych monet amerykańskich przy tworzeniu nowej waluty. Początkowo jej nazwa brzmiała half disme. Jej masa została ustalona 20,8 gr (1,35 g). Miała być bita ze srebra o próbie .8924. Pierwsza emisja przeznaczona na potrzeby rynku nastąpiła w 1794 roku i trwała z drobnymi przerwami do 1805 roku. Emisje wznowiono w 1829 roku.
W 8 stycznia 1837 Kongres przegłosował nieznaczne zmiany związane z masą i próbą srebrnych monet.