Ferdinand Emil Karl Friedrich Wilhelm von SchwartzkoppenW części pruskich dokumentów oraz w Allgemeine Deutsche Biographie nazwisko zapisywane jako Schwarzkoppen. (ur. 15 stycznia 1810 w Obereimer, zm. 5 stycznia 1878 w Stuttgarcie) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego i Armii Królestwa Wirtembergii, w latach 1873-1878 dowódca XIII (Wirtemberskiego) Korpusu Armijnego.

Życiorys W 1826 roku rozpoczął służbę w Armii Królestwa Prus w 30. Pułku Piechoty, a w 1829 roku awansował na stopień podporucznika (niem. Sekondeleutnant). Po awansie na porucznika (niem. Premierleutnant) w 1841 roku, został adiutantem dowódcy twierdzy w Luksemburgu. Na kapitana (niem. Hauptmann) awansował w 1846 roku i objął stanowisko dowódcy kompanii w 36. Pułku Fizylierów. Uczestniczył w wojnie o Szlezwik, w szeregach 2. Pułku Grenadierów. Podczas jednej z bitew został ciężko ranny w ramię i do końca życia nie odzyskał pełnej sprawności. Po zakończeniu rekonwalescencji nadal awansował, a w 1860 roku osiągnął stopień pułkownika (niem. Oberst) i powierzono mu dowództwo nad reorganizowanym 55. Pułkiem Piechoty. W 1864 roku, już w stopniu generała majora (niem. Generalmajor), został dowódcą 27. Brygady Piechoty. Na jej czele walczył w bitwie pod Sadową podczas wojny z Austrią w 1866 roku.