Brama-dzwonnica (albo Brama księżnej Ogińskiej) – brama wjazdowa do Siedlec z lat 1773–1776. Rozebrana przez hitlerowców podczas II wojny światowej, nigdy nie doczekała się odbudowy. Znajdowała się na początku ul. Józefa Piłsudskiego (dawniej ul. Warszawska) na wschodniej granicy miasta ze Starą Wsią (obecnie dzielnica miasta). Wielokrotnie planowano odbudowę bramy, lecz nie dokonano tego ze względów komunikacyjnych.
Obecnie w miejscu dawnej bramy pozostały jedynie skrzydła boczne zawierające pomieszczenia użytkowe. Pozostałości bramy wpisane są jako zabytek do rejestru zabytków.
Historia Brama została wzniesiona w latach 1773–1776 na zlecenie Michała Fryderyka Czartoryskiego. Miała kształt łuku triumfalnego o trzech arkadach, pełniła również funkcję dzwonnicy. Architektem budowli prawdopodobnie był Szymon Bogumił Zug, brama miała 22 m wysokości.
Podczas I wojny światowej Rada Miejska nadała dzwonnicy miano „Bramy księżnej Ogińskiej”.
W dniach 10–13 maja 1941 r. brama została rozebrana przez hitlerowców z uwagi iż utrudniała przejazd pojazdów pancernych w drodze na front wschodni. Po wojnie brama nie została odbudowana ze względów komunikacyjnych. Pozostawiono jedynie skrzydła boczne zawierające pomieszczenia użytkowe.