Żararaka paskowana, żararaka zielona (Bothrops bilineatus) – gatunek jadowitego węża z rodziny żmijowatych (Viperidae) i podrodziny grzechotnikowatych (Crotalinae).
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1821 roku niemiecki podróżnik i zoolog Maximilian zu Wied-Neuwied w 2. tomie książki Reise nach Brasilien in den Jahren 1815 bis 1817. Autor nadał wężowi nazwę Cophias bilineatus. Jako miejsce typowe podał stan Bahia w Brazylii. Holotyp nieokreślony. Wyróżnia się dwa podgatunki: B. b. bilineatus (Wied-Neuwied, 1821) B. b. smaragdinus Hoge, 1966.
Etymologia Bothrops: bothros „rów, wgłębienie”; ωψ ōps, ωπος ōpos „oko”. bilineata – – „mający dwie linie”.
Morfologia Jest to duży wąż o długości dochodzącej nawet do 1230 mm, chociaż powszechnie spotykane osobniki zazwyczaj nie przekraczają 700 mm. Występuje dymorfizm płciowy, samice są większe od samców. Głowa trójkątna, szyja znacznie cieńsza niż głowa, prawie jednolicie jasnozielona z niewielkimi nieregularnymi czarnymi plamkami. Tęczówki jasnozielone z pionową czarną źrenicą. Język różowoszary z ciemnoszarymi końcówkami. Uzębienie typu kanałozębnego (solenoglypha).