Pod kościołem znajdują się podziemia, gdzie chowani byli kolejni właściciele Pęzina z rodów Borków, Wituckich, Hirschfeldów i Puttkamerów.
Wnętrze kościoła nakrywa drewniany, belkowany strop. Nad wejściem znajduje się wsparta na dwóch filarach empora, ozdobiona szesnastoma malowidłami z przedstawieniami świętych. W prezbiterium znajduje się XVIII-wieczny, barokowy ołtarz, z umieszczonymi herbami fundatorów. W kościele zachowały się 4 zabytkowe epitafia, 4 tablice pamiątkowe i 2 płyty nagrobne.
Po II wojnie światowej kościół został konsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 12 sierpnia 1945 roku. Początkowo należał do parafii w Marianowie, od 1959 roku jest siedzibą samodzielnej parafii.
Przypisy
Kategoria:Obiekty sakralne w gminie wiejskiej Stargard Kategoria:Kościoły w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie stargardzkim Kategoria:Dawne kościoły protestanckie w województwie zachodniopomorskim Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pęzinie