W latach 30. pełnił funkcję murgrabiego warszawskiego ratusza. Był właścicielem kamienicy przy ulicy Krzywe Koło 24 (nr hip. 194). Od początku lat 50. do 1859 był burmistrzem Balwierzyszek. W październiku 1852 został mianowany radcą tytularnym (honorowym)Kurjer Warszawski, № 273 (14 października 1852), s. 1.. W lutym 1859 objął urząd burmistrza PoniemoniaKronika Wiadomości Krajowych i Zagranicznych, № 47 (19 lutego 1859), s. 1., którą to funkcję sprawował do 1863. Następnie przez rok był burmistrzem Wierzbołowa, a od 1866 Wisztyńca. W 1870, po 37-letniej służbie wojskowej i cywilnej, przeszedł na emeryturęDziennik Warszawski, 1870, nr 247 + dod., s. 3..
Zmarł 1 października 1887 w Wyłkowyszkach.
Życie prywatne 17 czerwca 1831 w katedrze św. Jana w Warszawie ożenił się z Urszulą z Winnickich Płońską, która owdowiała będąc w trakcie rozwodu. Mieli razem trzech synów, którzy dożyli dorosłości: Jakuba Władysława (ur. 1832), urzędnika pocztowego, Marcelego Juliana (ur. 1833), urzędnika gminnego, i Henryka (ur. 1842), adwokata i burmistrza SkulskaKsięga Adresowa Królestwa Polskiego na Rok 1905, R. 6, Warszawa 1905, s. 2..