Podczas pobytu w Jugosławii publikował w lokalnych czasopismach literackich: „Jedinstvo”, „Jež”, „Književna Reč”, „Književne Novine”, „Koraci”, „Nedjeljni Glas”, „Oko”, „Osvit”, „Pobjeda”, „Savremennik”, „Venac”. W tym też okresie jego dramaty, słuchowiska, cykle poetyckie z jego tekstami tłumaczonymi na lokalne języki emitowano w rozgłośniach radiowych w Belgradzie, Zagrzebiu, Lublanie i Skopje. Po powrocie z Jugosławii zajął się tłumaczeniami na język polski. Pierwsze przekłady (wiersze dla dzieci Radomira Mićunovića) ukazały się drukiem w 1986 roku na łamach „Płomyczka”. Były to: Biała wrona, Bosonoga stonoga, Łysy jeż i Zając. Tłumaczył też wiersze poetów serbskich, chorwackich i czeskich, przekłady ukazywały się w „Szpilkach” i „Piśmie Literacko-Artystycznym”.
Po zakończeniu pracy naukowej swoje wiersze, prozę, recenzje i artykuły publikował na łamach: „Akcentu”, „Latarni Morskiej”, „Literatury”, „Metafory”, „Podglądach”, „Poezji dzisiaj”, „Res Humana”, „Sycyny”, „Szpilek”, „Tece Puławskiej”, „Twórczości”, „Tyglu Kultury”, „Wiadomościach Literackich”, „Twórczości”.