Klasztor cysterek w Wolinie – nieistniejący dziś klasztor żeński zakonu cystersów, założony pod koniec XIII wieku przez książąt pomorskich w Wolinie.
Historia Fundacja klasztoru w Wolinie miała miejsce w 1288, z inicjatywy księcia szczecińskiego Bogusława IV, który dokonał jej za zgodą swych braci, Barnima II i Ottona I. Klasztor został ufundowany ku czci ich zmarłych rodziców i stanowił filię klasztoru cysterek w Starym Szczecinie. Klasztor został „zaopatrzony i wyposażony w skromne dochody”, wystarczające na jego funkcjonowanie. Zakon ten podlegał regule cysterskiej, a konwent został ulokowany na wzgórzu naprzeciw miasta, określanym w źródłach jako „grodzisko”.
W roku 1300 książę Bogusław zatwierdził testament obywatela Wolina, Jakuba z Połchowa, w którym klasztor ustanowiono spadkobiercą części wsi Płocin oraz znajdującej się w pobliżu miasta zastawki rybackiej. W 1304 klasztor zakupił resztę wsi Płocin;