W tej wyjątkowo krótkiej deklaracji zabrakło jednak wyraźniejszego odniesienia politycznego do bieżących wyzwań i zagrożeń oraz zapowiedzi zdecydowanych działań w tym zakresie. Nie wspomniano o eskortowaniu przez rosyjską marynarkę wojenną tankowców tzw. floty cienia na Bałtyku, reagowaniu na eskalację prowadzonych przez Rosję tzw. działań hybrydowych, a także o potrzebach związanych ze wzmacnianiem odstraszania w państwach frontowych, w szczególności na Litwie, Łotwie i w Estonii. Nie wysłało też nowego sygnału w sprawie wzmocnienia polityki odstraszania nuklearnego. Co prawda w trakcie szczytu Wielka Brytania ogłosiła plan pozyskania co najmniej 12 samolotów F-35A zdolnych do przenoszenia taktycznej broni jądrowej i powrotu do rozmieszczenia amerykańskich bomb grawitacyjnych B61-12 na jej terytorium, ale decyzje te nie wzbudziły większych dyskusji w Sojuszu.
Ustalenia w sprawie Indo-Pacyfiku Wydano też „Oświadczenie Sekretarza Generalnego NATO i czterech partnerów z regionu Indo-Pacyfiku”.
Potwierdzono w nim olbrzymie znaczenie relacji NATO i partnerów Indo-Pacyfiku w nieprzewidywalnym środowisku bezpieczeństwa.