W sierpniu 1920 roku dobrowolnie zgłosiła się do służby sanitarnej na rzecz rannych żołnierzy w Zwiahelskim Szpitalu Wojskowym w Piotrkowie, by z ramienia Polskiego Czerwonego Krzyża pracować jako siostra hospitantka.
W 1921 roku objęła posadę nauczycielki w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Chełmie, w którym dyrektorką była dr Jadwiga Młodowska. Szkoła była placówką, w której wprowadzano nowe rozwiązania dydaktyczno-wychowawcze, m.in. system daltoński. W 1923 roku Grabowska powróciła do Piotrkowa, by pracować w Gimnazjum Humanistycznym Żeńskim Zrzeszenia Nauczycieli Szkół Średnich w Piotrkowie, którego w 1932 roku została dyrektorką. Pod jej kierownictwem szkoła zyskała renomę instytucji nie tylko dbającej o wysoki poziom nauczania, ale także kształtującej postawy patriotyczne i obywatelskie wśród młodzieży żeńskiej. Grabowska przywiązywała dużą wagę do wychowania moralnego uczennic, przekazując im wartości wyrosłe z idei niepodległościowych i pracy społecznej.