w nielicznych dłuższych obiektach zastosowano konstrukcję sumikowo-łątkową). Istniały też dwa nowe budynki murowane (także podcieniowe). Północna pierzeja już przed 1914 nie miała zabudowy podcieniowej. Podczas okupacji niemieckiej część obiektów drewnianych rozebrano (w tym dwie karczmy-zajazdy). Dachy pozostałych z nich kryją czterospadowe, naczółkowe dachy blaszane, wcześniej gontoweKrzysztof Wolski, Domy podcieniowe w Pruchniku, w: Ochrona Zabytków, nr 6/4 (23), 1953, s. 206-210.
Zabudowa rynkowa kilkakrotnie padała ofiarą pożarów. Obecna jest trzecią z rzędu od pierwszej połowy XVIII wieku. W większości pochodzi z drugiej połowy XIX wieku, ale są domy pochodzące z pierwszej połowy tego stulecia. Dom Zająców na sosrębie nosi datę 1869. Ustawienie domów, kalenicą lub szczytem do pierzei, uwarunkowane jest szerokością poszczególnych parcel budowlanych. Podcienia budynków mają wartościowe motywy zdobnicze. Ukośnie żłobkowane słupy stanowią reminiscencję ornamentyki XVIII-wiecznej. Na przykład drewniana krata rokokowa jest nawiązaniem do zdobień empor kościoła Franciszkanów w Przemyślu.