Choć obiekt w znacznej części wykonano z przeszkleń, zarówno w pionie, jak i w poziomie, bezpośrednie światło słoneczne dociera do wnętrza głównie w szczególnym momencie popołudnia, głównie latem, przez małe okno umieszczone za prezbiterium. Wtedy promień światła oświetla zawieszony wewnątrz krucyfiks. Projekt wpisuje się w charakterystyczny styl Meiera, określony przez Manfreda Tafuriego jako „system systemów”, czyli architekturę będącą rezultatem organicznego rozwoju elementów i przestrzeni.
Biały kolor budowli według Meiera „najpiękniejszy, ponieważ zawiera wszystkie barwy tęczy” pełni funkcję symboliczną i wzmacnia sakralny charakter wnętrza. Trzy żagle, różniące się wielkością i krzywizną, mają symbolizować Trójcę Świętą, oraz metaforycznie przywodzić na myśl kościół jako statek prowadzący ludzkość przez trzecie tysiąclecie.
Przypisy
Ojca Pana Miłosiernego w Rzymie Kategoria:Architektura modernizmu we Włoszech