Charlesa Sheldona, autora powieści In His Steps: What Would Jesus Do? (1896), oraz Waltera Rauschenbuscha, autora Christianity and the Social Crisis (1907), który był jednym z głównych ideologów nurtu.
Do głównych postulatów ewangelii społecznej należały reformy pracy: likwidacja pracy dzieci, wprowadzenie krótszego tygodnia pracy, zapewnienie godziwego wynagrodzenia oraz regulacje dotyczące warunków pracy w fabrykach. Ruch odegrał istotną rolę w kształtowaniu opinii publicznej i przygotowaniu gruntu pod reformy społeczne wprowadzone w latach 30. XX wieku, zwłaszcza w ramach Nowego Ładu prezydenta Franklina D. Roosevelta, który częściowo zrealizował wiele postulatów ewangelii społecznej poprzez rozwój związków zawodowych i nowe ustawodawstwo pracy.
Założenia i cele Główne założenia ruchu opierały się na przekonaniu, że chrześcijaństwo powinno aktywnie wpływać na życie społeczne, dążąc do sprawiedliwości, solidarności i poprawy warunków życia, szczególnie osób marginalizowanych. Kluczową rolę przypisywano reformie pracy i poprawie jakości życia najuboższych warstw społeczeństwa.