Plenery W pierwszych ujęciach filmu pokazano londyński Royal Artillery Monument przy Hyde Park Corner.
Odbiór Film spotkał się z bardzo życzliwym przyjęciem krytyków i widzów w Europie. Swoją światową premierę miał na 25. MFF w Wenecji, gdzie startował w konkursie o nagrodę Złotego Lwa i zdobył Puchar Volpiego dla najlepszego aktora za kreację Toma Courtenaya. W kraju pochodzenia otrzymał cztery nominacje do nagrody BAFTA.
We wrześniu 1964 w nowojorskiej Philharmonic Hall, film miał amerykańską premierę. Jeden z krytyków The New York Timesa, Eugene Archer, chwaląc jego błyskotliwą reżyserię i doskonałe aktorstwo, uznawał go za imponujące osiągnięcie, szokujący i bezkompromisowy film.
Film trafił na ekrany polskich kin we wrześniu 1965 roku. Zyskał bardzo pozytywne recenzje krytyków. Rok przed polską premierą był anonsowany w rubryce "Filmy o których się mówi" przez tygodnik Film, jako obraz niedoceniony przez jury w Wenecji, które przyznało mu jedynie nagrodę za najlepszą rolę męską.