Cieszęcin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Wieruszów.
Historia Miejscowość historycznie należy do ziemi wieluńskiej i pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIV wieku. Wymieniona pierwszy raz w dokumencie zapisanym po łacinie w 1413 jako "Cesszanczin, Czaschączino, Cieszęcino, Gesthanczino, Sczerzanczyn, Czyeschączin". Prawdopodobnie jednak istniała wcześniej w XI wieku. Istnieją niepewne informacje na ten temat z roku 1080 kiedy to w miejscowości miał istnieć kościół św. Wojciecha.
Miejscowość została odnotowana w historycznych dokumentach własnościowych, prawnych i podatkowych. W 1413 Lutold z Cieszęcina wraz z braćmi dał paulinom wieruszowskim 2 łany w Żytniowie. W 1437 właścicielem był Jakub herbu Wierusz, a w latach 1461-62 Lutold. W 1464 Jakub z Galewic zastawił bractwu ubogich w Wieruszowie 2 łany w Cieszęcinie za 10 grzywien z tym, że kmiecie mieli dla niego pracować 4 dni w roku, a w razie wyprawy zapłacić wojenne. Bractwu natomiast mieli płacić po 1 grzywnie, 1,5 ćwierci owsa, 10 kapłonów, 60 jajek, do czego byli obowiązani już dawniej. W 1467 Strzalik z Myjomic zastawił młyn w Cieszęcinie za 30 grzywien. W tym roku wymieniono również w miejscowości młyn oraz sadzawkę.