W tym okresie był również prezydentem Międzynarodowej Federacji Instytutów Badań Socjoreligijnych.
Analizował religię jako element kulturowy i społeczny, przyczyniający się do budowy struktur społecznych. Jego praca doktorska była poświęcona buddyzmowi w Sri Lance. Szczególną uwagę poświęcał dialogowi między religiami i badaniu wspólnych aspektów duchowości różnych tradycji – chrześcijaństwa, islamu, buddyzmu, hinduizmu i judaizmu – w duchu ekumenizmu.
Był ekspertem podczas Soboru Watykańskiego II, gdzie przyczynił się do opracowania konstytucji duszpasterskiej Gaudium et Spes. Współpracował z biskupami Ameryki Łacińskiej w ramach Rady Episkopatu Ameryki Łacińskiej.
Teologia wyzwolenia i zaangażowanie społeczne Był jednym z głównych orędowników teologii wyzwolenia. W duchu „preferencyjnej opcji na rzecz ubogich”, analizował społeczeństwo i dążył do jego przekształcenia z perspektywy ludzi wykluczonych. Blisko współpracował z Gustavo Gutiérrezem oraz z Camilo Torresem – kolumbijskim księdzem i socjologiem, który później związał się z ruchem partyzanckim.