Współpraca z rządami progresywnymi Wspierał lewicowe rządy Ameryki Łacińskiej – m.in. w Nikaragui, Wenezueli, Ekwadorze, Brazylii i na Kubie. W latach 80. był doradcą rządu Sandinistów w Nikaragui. Blisko współpracował z Danielem Ortegą, Hugo Chávezem, Lulą da Silvą i Rafaelem Correą. Jednocześnie zachowywał zdolność do krytyki – m.in. wobec sprzeczności między retoryką ekologiczną a polityką wydobywczą rządów.

W 2010 osiedlił się w Ekwadorze, w Fundacji Pueblo Indio w Quito. Był profesorem Uniwersytetu Centralnego w Ekwadorze, a w 2015 zainaugurowano tam Katedrę François Houtarta.

Ekologia i dobra wspólne W ostatnich latach życia Houtart skoncentrował się na ekologii i idei dóbr wspólnych ludzkości. Inspirował się kosmowizją rdzennych ludów Ameryki Łacińskiej – szczególnie koncepcją Sumak Kawsay („Dobre życie”). Sprzeciwiał się „zielonemu kapitalizmowi” i bioenergetyce jako rozwiązaniu rzekomo przyjaznemu środowisku.

Postulował przejście od eksploatacji do szacunku wobec Ziemi jako źródła życia oraz budowanie alternatywnej, postkapitalistycznej cywilizacji opartej na solidarności i wspólnocie.

Przypisy