Stanisław Zachariasz Luziński (ur. 6 września 1895 w Skierniewicach, zm. 22 kwietnia 1965 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany obserwator Polskich Sił Powietrznych, dyrektor nauk w Szkole Orląt, dowódca Zgrupowania Bombowego w 1 Pułku Lotniczym, komendant Bazy Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.
Życiorys Stanisław Zachariasz Luziński urodził się 6 września 1895 w Skierniewicach w rodzinie ślusarza kolejowego Stanisława Luzińskiego i jego żony Marianny z Frączaków.
Jako nastolatek zaangażował się w działalność patriotyczną i niepodległościową. Podczas nauki w szkole średniej brał udział w tworzeniu warszawskiego ruchu harcerskiego i był plutonowym w 1. Warszawskiej Drużynie Harcerskiej tzw. „Czarnej Jedynce“.
W 1913 rozpoczął studia na wydziale handlowym Uniwersytetu w Liège w Belgii, gdzie działał w organizacji niepodległościowej „Zarzewie“ oraz w Polskich Drużynach Strzeleckich. Po ukończeniu pierwszego roku studiów wrócił do Polski na wakacje, gdzie zastał go wybuch I wojny światowej.