Królestwo Abchazji (gruz. აფხაზთა სამეფო apchazta samepo) – średniowieczna monarchia feudalna, istniejąca w latach 778–1008 na terenie dzisiejszej zachodniej Gruzji (w tym Abchazji). W 1008 została zjednoczona z Tao-Klardżeti w Królestwo Gruzji.
Historia Abchazja była księstwem znajdującym się pod zwierzchnictwem Cesarstwa Bizantyjskiego. Jej stolicą była Anakopia. Rządzona była przez archontów, którzy efektywnie funkcjonowali jako bizantyjscy wicekrólowie. Była państwem głównie chrześcijańskim, z siedzibą arcybiskupa (podległego patriarsze Konstantynopola) w PicundzieAnnuario Pontificio 2013. Libreria Editrice Vaticana, 2013. s. 975. ISBN 978-88-209-9070-1.
W 735 Umajjadzi wysłali wojska na wojnę z gruzińskimi państwami. W pogoni za i , dwójką książąt Kachetii, w 736 zaatakowali Abchazję. W wyniku oporu stawionego przez archonta , w połączeniu z dyzenterią i powodziami, najeźdźcy zaniechali działań zbrojnych. Później Leon I poślubił córkę Miriana, a jego następca, , wykorzystał unię dynastyczną do nabycia Lazyki w latach 70. VIII wieku.
Powstanie i konsolidacja thumb|Leon II