W 1853 roku awansował na Adlatusa komendanta Żandarmerii, a 30 września 1857 roku otrzymał stopień marszałka polnego porucznika (niem. Feldmarschalleutnant) i dowództwo nad dywizją w 7. Korpusie Armijnym. W trakcie wojny austriacko-piemonckiej wziął udział między innymi w bitwie pod Montebello i w bitwie pod San Fermo. Po zakończeniu konfliktu powierzono mu tymczasowe dowództwo nad twierdzą w Weronie, a następnie dostał pod swoje rozkazy dywizję piechoty w 4. Korpusie. Od 1862 roku do przejścia na emeryturę w 1865 roku służył w dowództwie generalnym w Brnie. Zginał śmiercią samobójczą w 1877 roku.
Odznaczenia Odznaczenia Carla von Urbana to między innymi: Kawaler Orderu Marii Teresy Kawaler Orderu Leopolda Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy z koroną (Imperium Rosyjskie) Order Zasługi Świętego Michała (Bawaria)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Marszałkowie polni porucznicy cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Świętego Michała (Bawaria) Kategoria:Urodzeni w 1802 Kategoria:Zmarli w 1877