Józef Zawal (ur. 29 stycznia 1985 w Wysogotowie, zm. 16 czerwca 1962 w Poznaniu) – polski działacz niepodległościowy, robotnik, szeregowiec rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 29 stycznia 1895 we wsi Wysogotowo, w ówczesnym powiecie poznańskim zachodnim rejencji poznańskiej, w rodzinie Walentego i Antoniny z Zielińskich.. Był starszym bratem Stanisława (ur. 1897), powstańca wielkopolskiego, odznaczonego Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości i Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. W 1909 ukończył szkołę powszechną w Dopiewcu. Tam pracował przez sześć kolejnych lat. W 1915 został wcielony do hanowerskiego 26 pułku artylerii polowej i wysłany na front zachodni.
29 grudnia 1918 wstąpił jako ochotnik do oddziału Andrzeja Kopy, z którego powstał 10 pułk strzelców wielkopolskich (późniejszy 68 pułk piechoty). W czasie powstania wielkopolskiego wziął udział w walkach o Wolsztyn i Zbąszyń, pod Chodzieżą, Nakłem i Szubinem. 19 czerwca 1919 w bitwie pod Rynarzewem został ranny w prawe ramię. 28 maja 1920 pod Krzywiczami został ranny w lewą rękę. później został przeniesiony do 8 pułku piechoty Legionów, w którego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się w lipcu 1920 w walkach nad Styrem.