Anna Dorthea, żyjąca tam samotnie, pamięta wszystko, całą historię rodu Daae.
Dawna posiadłość Borreby leży w ruinie, a wspomnienia o jej dawnym panu znikają. Nad grobem Waldemara Daae nie dzwonią żadne dzwony, nikt nie śpiewa. Jego córka, Ide, wychodzi za mąż za biednego chłopa, co jest wielką hańbą dla ojca. Anna Dorthea modli się do Boga w nędzy i opuszczeniu. Wiatr wspomina siostrę, która przebrała się za mężczyznę i zaciągnęła na statek. Dziewczyna jest zamknięta w sobie i pracowita, ale nie radzi sobie fizycznie. Wiatr wyrzuca ją za burtę, zanim ktoś odkryje, że jest kobietą.
W poranek wielkanocny Anna Dorthea śpiewa ostatni psalm w swoim walącym się domu. Promień słońca wpada przez dziurę w ścianie i rozświetla jej ostatnie chwile życia. Wiatr zna miejsce ich grobów, lecz nikt inny już o nich nie pamięta.
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne
Rękopis baśni
Kategoria:Literatura dziecięca i młodzieżowa Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1859